Kinderalimentatie berekenen: zo wordt het bedrag bepaald

Kinderalimentatie is een financiële bijdrage in de kosten van de kinderen. Het gaat om dagelijkse en structurele kosten, zoals:

• wonen

• voeding

• kleding

• school en studie

• sport en hobby’s

• zorgkosten

Het uitgangspunt is dat kinderen, ook na een scheiding, zo veel mogelijk kunnen blijven leven op het niveau dat zij gewend waren toen hun ouders nog samen waren.

Kinderalimentatie verschilt per gezin, omdat de berekening afhankelijk is van:

• het inkomen van de ouders

• het aantal kinderen

• de gezinssituatie vóór de scheiding

Daardoor kan het bedrag bij het ene gezin hoger of lager uitvallen dan bij een ander gezin.

In Nederland wordt bij het berekenen van kinderalimentatie uitgegaan van de Tremanormen (het Rapport Alimentatienormen). Dit zijn richtlijnen die in de praktijk worden gebruikt door rechters, advocaten en mediators.

De Tremanormen geven structuur bij:

1. het vaststellen van de kosten van de kinderen

2. het verdelen van deze kosten tussen ouders

Het zijn richtlijnen, geen wet. Ouders mogen hiervan afwijken, zolang de kinderen er financieel niet onder lijden.

Bij het vaststellen van de kosten van de kinderen wordt niet gekeken naar bonnetjes of daadwerkelijke uitgaven.
De kosten worden afgeleid van het gezamenlijke inkomen van de ouders vóór de scheiding.

Het uitgangspunt is dat gezinnen met een hoger inkomen gemiddeld ook meer uitgeven aan hun kinderen dan gezinnen met een lager inkomen. Daarom geldt:
hoe hoger het gezamenlijke inkomen, hoe hoger de kosten van de kinderen worden vastgesteld.

Deze vastgestelde kosten noemen we de behoefte van de kinderen.

Bij gezinnen met meerdere kinderen wordt het bedrag per kind lager. Dat is normaal en bewust zo geregeld.

Veel kosten worden namelijk gedeeld, zoals:

• woonlasten

• energie

• internet

• boodschappen

Daarom wordt gekeken naar de totale kosten voor alle kinderen samen, gebaseerd op het inkomen van de ouders. Dat totaalbedrag wordt vervolgens verdeeld over het aantal kinderen. Hierdoor daalt het bedrag per kind wanneer er meer kinderen zijn.

Vroeger werd bij de berekening van kinderalimentatie meer gekeken naar de leeftijd van het kind. Tegenwoordig is dat niet meer doorslaggevend.

Binnen de huidige berekening wordt uitgegaan van gemiddelde kinderkosten, zonder vaste bedragen per leeftijd. Het inkomen van de ouders en het aantal kinderen zijn bepalender dan de leeftijd van het kind.

Dat betekent dat een ouder kind niet automatisch leidt tot een hogere kinderalimentatie.

Nee, kinderbijslag wordt niet apart meegenomen bij het berekenen van kinderalimentatie.

Bij het vaststellen van de kosten van de kinderen is al rekening gehouden met gemiddelde kinderkosten. De kinderbijslag is daarin verdisconteerd.
Als kinderbijslag ook nog apart zou worden meegenomen, zouden de kosten van de kinderen onnodig hoger worden vastgesteld.

Als de kosten van de kinderen zijn vastgesteld, wordt gekeken hoe deze kosten tussen de ouders worden verdeeld.

Daarbij wordt gekeken naar:

• het inkomen van beide ouders

• de verdeling van de zorg

Het uitgangspunt is dat beide ouders naar verhouding van hun inkomen bijdragen aan de kosten van hun kinderen. Een ouder met een hoger inkomen zal doorgaans een groter deel betalen.

Ja. Ouders mogen samen afwijken van de Tremanormen, zolang de afspraken:

• in het belang zijn van de kinderen

• ervoor zorgen dat de kinderen financieel niets tekortkomen

De Tremanormen vormen een referentiekader. Ouders kunnen in onderling overleg andere afspraken maken, mits duidelijk is dat de kosten van de kinderen voldoende worden gedragen.

Kinderalimentatie staat niet voor altijd vast. Een herberekening kan logisch zijn wanneer er iets verandert, zoals:

• een wijziging in inkomen

• een andere zorgverdeling

• een verandering in de gezinssituatie

Belangrijk is dat afspraken blijven aansluiten bij de actuele situatie én bij wat de kinderen nodig hebben.